Ό,τι μας δένει στα παλιά είν’ οι κακές συνήθειες!

-Δεν ήθελες!

-Δεν μπόρεσα!

-Δεν προσπάθησες…

• Είναι θυμωμένος, αλλά μετατρέπει μοναδικά τον θυμό του σε πάθος.
• Είναι βίαιος (τόσο-όσο), αλλά κάνει έρωτα.
• Είναι πλέον 30 something, αλλά φοράει το ίδιο μακρύ, μαύρο παλτό-μπέρτα από τα 23.
• Είναι ξαπλωμένος στο κρεβάτι, γυμνός από τη μέση και πάνω, αλλά το σεντόνι έχει σταματήσει ακριβώς εκεί που πρέπει για να μην πληρώσουν κι άλλο πρόστιμο.
• Είναι προβληματισμένος. Σηκώνει τα μάτια και κοιτάζει (πάντα) με νόημα (βαθύ), αλλά χωρίς να σηκώσει το κεφάλι.
• Είναι μελαγχολικός (βρέχει εννοείται!). Ακουμπάει το δεξί χέρι στο τζάμι και το μέτωπο πάνω στο δεξί χέρι. Το αριστερό το έχει στην τσέπη τώρα που μεγάλωσε, πιο μικρός το άφηνε να πέσει απλά κάτω, λίγο πιο ανέμελα. Κοιτάζει έξω, αλλά ακούει τα πάντα μέσα στο δωμάτιο. Δεν αφαιρείται ποτέ! Σχεδόν δεν κοιμάται. Κι όταν κοιμάται βλέπει αυτά που θα γίνουν στη συνέχεια.
• Δεν είναι διαθέσιμος, αλλά όταν ερωτευτεί θα κάνει σίγουρα μια «αναπάντεχη» grande κίνηση και ένα υπερατλαντικό ταξίδι. Βασικά, όταν ερωτεύεται το σύμπαν συνωμοτεί ρε φίλε!

Έχω κουραστεί τόσο πολύ με τα αδέλφια που ονειρεύονται πάνω σε μια τούβλινη στέγη, με τα παράνομα-χωρισμένα-αιμομικτικά ζευγάρια που ανακουφίζουν τις ορέξεις τους στη Μ. Βρετανία, με το κοντινό πλάνο στο χέρι που οργώνει την πλάτη σε κάθε ερωτική σκηνή, με τα υπέροχα σπίτια σε κάθε κοινωνική τάξη, με τα αρχαία ονόματα, με τα καλλιτεχνικά επαγγέλματα, με την εμμονή του στη φράση «όλο αυτό» και τα κασκόλ. Οι χαρακτήρες δεν χτίζονται, δεν αναλύονται, δεν υπάρχουν σχεδόν ή είναι κλεμμένοι από μία ή πολλές μαζί ξένες σειρές. Λειτουργούν συμπληρωματικά στο προσεγμένο ντεκόρ, γιατί το θέμα είναι το όνειρο! Ωραίες πόλεις (μόνο), μία άλλη Αθήνα, ένα vintage Παρίσι, μία φιλική Νέα Υόρκη, αποκλειστικά φιλόξενες γειτονιές, χρωματιστά σπίτια, ανθισμένοι κήποι, ατσαλάκωτες γκόμενες, γυμνασμένοι άντρες, επαγγελματικοί τίτλοι των 3 λέξεων και άνω, τα κατάλληλα τραγούδια, πότε πλαστικά σε θάλασσες και ακτές, παγκόσμια ειρήνη…

Όλα όσα ήθελες, δηλαδή, να γίνεις όταν έβλεπες Beverly, Melrose ή Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι, αυτά που ήθελες να έχεις και έτσι ακριβώς όπως ήθελες να σε ερωτευτούν.

Αλλά τον βλέπω! Κάθε Δευτέρα, κάθε χρονιά!

Advertisement